Trots op Yfke!

Na 40 weken en 2 dagen werd ze op 26 juli 2012 geboren. Onze Yfke.

Een mooie mix van (iets meer) papa en (een stuk minder) mama, maar vooral van broer en zus. We zijn heel trots op ons lieve nieuwe meisje.

Het geboortekaartje maakten we zelf. Met de - o zo fijne! - hulp van Roos. Ze heeft haar eigen fotostudio, Foto@Home. Kijk hier maar eens voor prachtige plaatjes.

Inmiddels is Yfke ruim 3 maanden oud en is het hele kleine er al weer af. De eerste foto is gisteren gemaakt. Yfke is temperamentvol en ontwikkelt zich in een razend tempo. Iedere week leert ze nieuwe dingen. En ze neemt steeds meer in zich op van de wereld om haar heen. Prachtig om te zien hoe ze al communiceert op verschillende manieren. En hoe ze haar eigen plekje in ons gezin heeft ingenomen.

Ik leef in het hier en nu. Yfke 'dwingt' me daar nog toe. Ik volg haar 'ritme'. De dagen verlopen nog rommelig, maar de nachten zijn goed. Dat maakt veel goed. En ach, ik ben zelf ook niet het meest georganiseerde type...

Tijd voor mezelf heb ik nog niet echt. Af en toe een momentje. En dat is prima. In die korte momenten kreeg ik het zo af en toe toch voor elkaar wat te maken. Nu nog de tijd vinden om het te fotograferen en te bloggen...

Hoewel...er staat al iets op de foto zie ik nu. De bib die ik maakte met de handleiding van Anki. Van een te klein geworden topje van de grote zus, een lintje met een kantje en een hydrofiel luier. En ik maakte er meer. Van andere stoffen. En in andere kleuren. Want ze zijn nodig hier!

Een bijzonder speeldoosje

Ruim een half jaar. Zo lang is het geleden dat ik het laatste berichtje plaatste. Het was nooit mijn bedoeling om zo lang stil te zijn. Maar het liep zo. Een half jaar vol emoties. Intens verdriet en ook groot geluk. Zo dicht bij elkaar. Dat kost energie. Veel energie.

Maar de zin om te 'maken' is terug. En de ideeënlijst is lang. En niet zonder reden. Want eind juli verwachten we hier in huis een klein baby-meisje. Een heel bijzonder cadeautje, zo fijn!

De afgelopen tijd zijn we druk geweest (en eigenlijk nog steeds wel...) met de 'grote dingen' in en om de babykamer. In huis vond een ware verhuizing plaats van véél spullen. Er werd opgeruimd, weggedaan, gebouwd en geschilderd. De muren, plafonds en meubeltjes hebben nu allemaal de juiste kleur. En nu kan ik me storten op de 'details'. En dat vind ik heerlijk!

En zo maakte ik dit speeldoosje van wolvilt. Om te beginnen.

Wordt vervolgd...snel!

100%heppie met de give-away!

Kijk nou wat ik deze week won en ontving: de prachtige kruissteekbroche van 100%heppie! Wat een fijne verrassing in een verdrietige tijd. En creatief als ze is, werd het ook prachtig verpakt.

Dank je, Ingedien! Ik ben er heel blij mee.

Zo veel mazzel

Vorige week had ik geluk. Tot twee keer toe zelfs. Ik won de geweldige give-aways van Zilverblauw en Vanmarieke. Een give-away winnen is natuurlijk altijd erg leuk. Maar soms hoop je een beetje extra...

Van Anki kreeg ik het Paumes-boekje met kinderkamers uit Copenhagen. Ik snap uiteraard geen snars van wat er geschreven staat. Maar dat is gelukkig totaal onbelangrijk met alle mooie foto's. Ik heb hem nu al een aantal keren doorgebladerd (lees: bestudeerd) en iedere keer zie ik weer nieuwe dingen. Mijn inspiratie groeit. Fijn!

Marieke begreep helemaal dat je soms niet zo goed kunt kiezen. Dus ze bood mij aan dat ik de gewonnen meter ook mocht splitsen in kleinere stukken van verschillende stoffen. Dat maakt het eenvoudiger. Appeltjes dus. In het echt is de stof nog mooier dan op de foto. Mooie heldere kleuren op een witte ondergrond. Prachtige kwaliteit stof. En omdat Marieke natuurlijk nog veel meer mooie dingen in haar winkel heeft, bestelde ik meteen wat.  Binnenkort aan de slag. Leuk!

Lieve Anki en Marieke, jullie hebben me heel blij gemaakt! Dank!

Mijn Eerste Opdracht

Hoera! Ik ben trots. Mijn eerste opdracht. Voor Roos. Nou ja, niet helemaal. Het is eigenlijk voor een nog-niet-geboren-jongentje van haar vriendin. De instructies die ik kreeg:

• bedenk maar iets
• het is een jongentje
• iets met uiltjes

Mijn zusje gaf aan zo blij te zijn met het luierhoesje dat ik voor mijn neefje maakte. Een goed cadeautje dus. En daarom maakte ik deze voor Roos en het nog-niet-geboren-jongentje.

En weet je, Roos maakt prachtige foto's! Ze heeft haar eigen mobiele fotostudio: Foto@Home. Kijk maar eens bij haar!

Trots...

Niets meer te wensen. Ik kreeg vanmorgen eindelijk de cadeautjes die hier al 2 1/2 week verstopt lagen. Prachtig versierd en de mooiste brief ooit!

(behalve het schaaltje met de armbanden, want die koos ik eerder deze week voor mezelf uit. Met als excuus 'bijna moederdag')

Hoera 5 jaar!

Hoera! Mijn ventje is vandaag 5 jaar geworden!

Afgelopen weekend al feest gevierd. Vandaag tracteren op school. Hij vertrok vanmorgen trots met deze verjaardagsbroche.
En ik bedacht me hoe snel een jaar weer voorbij is gevlogen.

Tractatie: discozakjes

Komend weekend vieren wij feest. Groot feest. Want allebei de kinderen zijn jarig. De één zaterdag. De ander dinsdag. Hier in huis dus al wekenlang het onderwerp van gesprek. En dagelijks meerdere keren aftellen.

Dit jaar maakte ik het mezelf makkelijk qua tractatie. Wat een verademing! De vorige jaren waren leuk. Maar toen stond ik om half 6 in de ochtend:

• roze koeken om te toveren tot indianen en prinsessen
• eierkoeken te transformeren in kikkers
• aardbeien in de chocolade te dippen om ze met de poffertjes en druiven aan lange parapluutjes te rijgen (knoeien! En oeps, als ze open staan passen er geen 30 in een halve kool...)
• handschoenen te vullen met spekjes, popcorn, een stempeltje en handgeschreven dag-kaartje
• van marshmellows, suikerwater en een varkenskop-snoepje een heus varkentje te maken. Compleet met krulstaartje.
• een tot aquarium versierde schoenendoos te vullen met vishengels van soepstengel en dropveter. En natuurlijk een haai eraan.

Om half 6 in de ochtend! Maar ja, je wil ze toch iets leuks meegeven... Geen uitgedroogde of verweekte lekkernijen... Stress verzekerd.

Dit jaar deed ik het helemaal anders. Geen verantwoorde tractatie  sorry juf  Verpakte snoepjes in een mooi discozakje van metallic papier. Even op maat knippen.Vouwen. Onder de naaimachine. Vullen. Dicht naaien. Klaar!

De kinderen hielpen mee. Zij vouwden, vulden en bedienden de pedaal van de naaimachine. Zo jammer dat we er maar 50 nodig hadden. Vonden zij.

Het idee voor deze tractatie ontstond toen ik een poosje terug dit zakje bij Vlijtig zag. Bedankt!

Dagdromen

Zal ik? Of toch maar niet? En hoe zal ik dan? Wat moet ik allemaal weten? En wat wil ik dan precies?

Zoveel vragen. Maar ook heel leuk om erover na te denken en een voorstelling te maken van hoe het zou kunnen zijn: een eigen webwinkel of bedrijfje.

Deze week bezorgde de postbode 2 pakjes bij mij. 2 boeken. Besteld door mijn lief zonder dat ik ervan wist. Dat is nog eens lief! Ik wist het al: de beste is bij mij. * BIG smile *

Hou van hartjes; Happy Valentine

Ik hou van hartjes. Van de vorm. En van het 'lieve'. Ze zijn een beetje meisjesachtig. Wij hebben veel hartjes in huis.

Ik wens iedereen een fijne valentijnsdag!

Hallo lieve kleine Mick

Mijn allereerste berichtje in blogland ging over mijn zusje. Dat zij zwanger was. Maar sinds een uur of 13 is ze dat niet meer. Want...

Mick is geboren!

Zo'n lief klein ventje. Zo mooi. En zo duidelijk het kindje van mijn zusje en haar vriend. Alles beweegt en hij maakt van die zachte knor-geluidjes. Ik ben totaal vertederd en verliefd. En volledig verweekt.

Mick is bijna 3 weken eerder geboren dan verwacht. En ik heb mijn cadeautje niet af. Ik mis zelfs nog een essentieel onderdeel om het te kunnen maken. Stress dus in de vroege ochtend vandaag. Ik wilde niet met lege handen aankomen. En terwijl de rest van het gezin nog in diepe slaap was, maakte ik iets met spulletjes die ik wel in huis had: een mee-neem-hoesje voor luiers en billendoekjes. Ik gebruikte daar deze handleiding van mme Zsazsa bij.

Pfoe, dat was op het nippertje... Het pakje werd opgeleukt met een gehaakte slinger van hartjes en bloemetjes (daarover morgen meer). En met de tekeningen van de kinderen erbij was het toch een echt cadeautje.

Klein geluk

Geluk zit in kleine dingen. De iedere-dag-dezelfde-grapjes van de kinderen. Mijn zoontje die nog een keer de klas uit rent om mij een extra kus te geven. Mijn dochter die trots voorleest uit eigen werk. Mijn lief die mij op vrijdagavond ontvangt met een heerlijke warme maaltijd als ik uit mijn werk kom. Van die dingen, en nog veel meer, word ik zó blij.

Maar ik geniet ook van winkelen. Heerlijk slenteren door een winkel met allemaal mooie spulletjes die je zou kunnen kopen. En dat je dan iets ziet waarvan je hart een sprongetje maakt. En het blijkt niet duur te zijn. Dan loop ik met een grote glimlach en een heus gevoel van 'klein geluk' naar de kassa. En als ze het dan ook nog mooi inpakken, dan wordt 'klein geluk' zelfs bijna 'groot geluk'.

Het zwarte vogeltje dat tsjilpt als je voorbij loopt is zo'n geluksvangst. Toen ik hem zag, moest ik hem gewoon kopen. Hij is van Pol's Potten. En daar weten ze dat geluksgevoel haarfijn op te roepen bij mij.

Het schaaltje in bladvorm is van hout en komt uit de kringloopwinkel. Voor 50 cent was ik direct verkocht. En nadat hij een lik mat-witte verf heeft gekregen staat hij nu te pronken op mijn werkktafel.

Dat zijn fijne dingen.

Op het juiste moment



Na een nacht piekeren over de verkeerde dingen en het verspillen van energie aan zaken die dat niet waard zijn, valt deze Flow op het juiste moment in mijn brievenbus. Op de voorkant staat:

Je geniet het meest van het leven,

als je een feestje viert in je eigen hoofd

En dat is precies wat ik nu ga doen. Weg met de nare gedachten. Weg met het gezever over 'als...dan...'. Weg met al die zorgen over dingen die er niet werkelijk toe doen. Ik ga mijn eigen feestje vieren! En wel nu meteen.

Een gelukkige huisvrouw

Hij is bezorgd! Mijn lockmachine. Vanmorgen, toen ik net wakker was, stond de pakketbezorger aan de deur. Normaalgesproken zou ik niet zo'n haast maken om in mijn badjas en met make-uprestjes naar de voordeur te komen. Maar nu...

Ik ben dus een gelukkig mens. Mijn lief sprak het vermoeden uit dat ik mij de rest van de dag niet meer zou aankleden. Maar dat ging helaas niet op. We hebben al kinderschoenen en cadeautjes gekocht. En we gaan zo op pad voor een mijlpaal voor mijn dochter: afzwemmen voor B!

Maar vanavond...dan maak ik eerst de stoelhoesjes af. En daarna zet ik mijn lockmachine aan. Oeh, ik heb er zin in!

Om het berichtje visueel op te vrolijken heb ik er een fotootje bij gedaan van het prachtige schaaltje dat ik kreeg op de woonbeurs. Alleen al het bemachtigen van dit schaaltje was een bezoek waard. Maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover al het ander moois dat we hebben gezien....