Make-up tasje

Ik moet altijd diep graven in mijn sporttas om mijn mascara en lipgloss te vinden. Er zit wel een klein extra vakje aan de zijkant. Maar dat puilt uit met portemonnee, sleutels, kauwgom, euro's voor het kluisje en andere belangrijke kleine dingen. Dus dat ritsje gaat niet meer dicht. Gevolg: alles valt eruit en ik moet toch zoeken tussen de handdoeken, zwemkleding, sportschoenen enz. Niet handig.

Maar nu hoeft dat niet meer minder. Ik ken mezelf...sleutels ben ik altijd kwijt... Want ik maakte dit make-up tasje. Van vilt, satijn en kant. Met een stevige zwarte voering. En een hangertje van fimo.

Ik ben verliefd op het antieke kantje bij de rits. Het lijken wel van die leuke retro-bloemetjes.

Fimo-gefriemel

Ik heb gefrustreerd gefriemeld met fimo. Dingen geprobeerd die niet helemaal volgens plan verliepen. Maar ach, je leert van je fouten, nietwaar?

Mijn eerste idee was het bekleden van een spanen doosje. Dat kon niet misgaan. Dacht ik. Maar dat was te optimistisch:
- het maken van een gelijkmatig glad lapje klei is niet eenvoudig zonder pastamachine.
- het aanbrengen van het lapje klei rond het doosje is niet makkelijk. Als ik wreef om de naad weg te krijgen lubberde het lapje klei uit en schoof het zo weer van mijn doosje.
Dus ik beplakte het doosje met allemaal kleine stukjes klei. Die ik maar een klein beetje uitwreef. Nu bleven ze wel zitten. Hobbelig en bobbelig. Compleet met vingerafdrukken.

Daarna maakte ik nieuwe cadeaulabels. Een soort van probeerseltje voor de kerst. Ik wilde er graag tekst op. Dus ik kocht een stempelsetje. Met hele kleine lettertjes. Die je alleen met een pincet kunt hanteren. Het was dus wat gepriegel. Want:
- als je ze te zacht in de klei drukt zie je de tekst bijna niet.
- als je ze te hard duwt zit er een rechthoekje om ieder lettertje.
- vooral: zie ze maar eens recht te krijgen!
Maar goed, er werd wat geproduceerd. En op het laatst bedacht ik me zelfs dat je stempelinkt op de stempeltjes kunt doen. Dan zijn de lettertjes beter leesbaar (onderste labeltje).

Wel wat geleerd van deze probeersels. Maar helaas kwam de belangrijkste les kwam achteraf. Toen ik wat had rondgespeurd op internet. Dáár had ik mee moeten beginnen!
Want op het www las ik onder andere dat:
- fimoklei vast gelijmd kan worden op je object. Ook voor het bakken. Dan blijft het goed zitten. Aha...
- de ieniemienie-stempel-lettertjes gebruikt worden in een speciale houder. Voor je gaat stempelen duw je de lettertjes daar allemaal in. Keurig naast elkaar, allemaal even diep. En dan stempel je complete teksten in één keer. Dat is makkelijk...

Sleutelhangers van leer

Een paar oude laarzen en een paar restjes gekleurd leer. Daar kun je nog hele mooie dingen mee maken. Nooit, maar dan echt nooit meer zomaar wegdoen! En als het even kan extra meenemen vanuit de kringloopwinkel.

Ik ben zo blij met de paar stukjes leer die ik heb liggen! Gisteren maakte ik mijn eerste sleutelhangers. Nog niet helemaal naar mijn zin. De naaimachine, het leer en ik moeten nog een beetje aan elkaar wennen, zullen we maar zeggen.

Als ik nou een beetje netjes knip en meet kan ik heus nog wel een paar sleutelhangers, een portemonneetje en een hoesje voor mijn telefoon maken. De tas moet nog maar even wachten. Maar niet te lang liefst.

Dat klinkt al bijna als een verlanglijstje... Lieve Sint, Ik zou dit jaar heel graag een groot stuk leer krijgen. In bruin. Of grijs. Maar rood of geel of groen is ook goed. Hartelijke groeten, Marjolein

Fijn van fimo

Druk met verschillende dingen. Maar niets helemaal af. Even wat minder tijd. Wel een heerlijk dagje Woonbeurs gehad dinsdag. Heerlijk geslenterd met deze lieve collega. Zoveel mooie dingen gezien. Zoveel inspiratie opgedaan. En bijna 'een tas voor het leven' gekocht. Nu op naar Flavourites Live!

Na het weerstaan van al het moois op de beurs, heb ik mezelf toch wat cadeau gedaan. Iets dat langer meegaat dan 'een tas voor het leven'. Een overlockmachine. Ik kan heel veel argumenten bedenken waarom dit een heel goede aanschaf is. Waarmee ik dan ook een poging heb gedaan mijn lief te overtuigen. Ik kan niet wachten tot de postbode hem bij me bezorgd. De tricot en jersey liggen al klaar!

Gisteren nog een paar bedels, knoopjes en kralen gemaakt van fimo-klei. Het hartje werd niet wat ik had bedoeld. Maar ach, ook dat heeft iets authentieks. Het prikken van de motiefjes gaf wel een leuk effect. En nu weer verder met de drie stoelhoesjes die komende zondag klaar moeten zijn.

Bedels, kralen en knopen

Gisteravond dan eindelijk de fimo-klei erbij gepakt. Geen ingewikkelde zaken. Gewoon lekker makkelijk: bedels, kralen en knopen. Reliëf van vanalles en nog wat en 'plaatjes' uit een cane die ik al eerder maakte voor o.a. deze pen.

Vooral voor de bedels kan ik genoeg bestemmingen bedenken. Ik begin, denk ik, met cadeaulabels. Van behangpapier. En dan kan ik meteen nog even stempelen aan de binnenkant.

Een k(l)eigoeie pen!

Fieve maakt prachtige armbandjes! Kijk maar eens naar deze en deze. Ik word daar heel vrolijk van. (en hebberig)

Dan wil ik zo graag kleien en weet ik weer waarom ik nog altijd een pastamachine op mijn verlanglijstje voor kringloop of rommelmarkt heb staan. Mooie dingen maken van fimo-klei is zo leuk!

Een poos terug maakte ik deze pen tijdens een zeer geslaagde workshop. Ik heb nog klei van toen liggen. Als het ervan komt dit weekend ga ik nog wat proberen te maken.