Tractatie: discozakjes

Komend weekend vieren wij feest. Groot feest. Want allebei de kinderen zijn jarig. De één zaterdag. De ander dinsdag. Hier in huis dus al wekenlang het onderwerp van gesprek. En dagelijks meerdere keren aftellen.

Dit jaar maakte ik het mezelf makkelijk qua tractatie. Wat een verademing! De vorige jaren waren leuk. Maar toen stond ik om half 6 in de ochtend:

• roze koeken om te toveren tot indianen en prinsessen
• eierkoeken te transformeren in kikkers
• aardbeien in de chocolade te dippen om ze met de poffertjes en druiven aan lange parapluutjes te rijgen (knoeien! En oeps, als ze open staan passen er geen 30 in een halve kool...)
• handschoenen te vullen met spekjes, popcorn, een stempeltje en handgeschreven dag-kaartje
• van marshmellows, suikerwater en een varkenskop-snoepje een heus varkentje te maken. Compleet met krulstaartje.
• een tot aquarium versierde schoenendoos te vullen met vishengels van soepstengel en dropveter. En natuurlijk een haai eraan.

Om half 6 in de ochtend! Maar ja, je wil ze toch iets leuks meegeven... Geen uitgedroogde of verweekte lekkernijen... Stress verzekerd.

Dit jaar deed ik het helemaal anders. Geen verantwoorde tractatie  sorry juf  Verpakte snoepjes in een mooi discozakje van metallic papier. Even op maat knippen.Vouwen. Onder de naaimachine. Vullen. Dicht naaien. Klaar!

De kinderen hielpen mee. Zij vouwden, vulden en bedienden de pedaal van de naaimachine. Zo jammer dat we er maar 50 nodig hadden. Vonden zij.

Het idee voor deze tractatie ontstond toen ik een poosje terug dit zakje bij Vlijtig zag. Bedankt!

Mijn letterbakje

Vorige week ging ik met een paar gelukkige kringloopvondsten naar huis. Als een kind zo blij! Eén van mijn schatten was een oud, stoffig, klein letterbakje.

Thuis aan de slag gegaan met de witte verf. En gistermiddag gemeten, geknipt en geplakt. En zie hier het resultaat. Voor boven mijn werktafel. Om kleine spulletjes in te bewaren. En als ze er niet in passen dan geeft dat niet. Ik vind het ook leuk om te kijken naar de achterkantjes van de vakjes.

Voor deze week nog een paar andere dingen op het programma: een poef van zpaghetti, gehaakte cadeautjes, een rokje en een jurkje, een grote letterbak, een woonkussen en nog een heleboel grannysquares. Ik denk dat ik keuzes moet gaan maken...Meer plannen dan tijd.

Een doosje voor de tandenfee

Als je 6 bent zijn er een paar dingen heel belangrijk in het leven. Het krijgen van grote-mensen-tanden hoort daar zeker bij. Meerdere keren per dag worden wij op de hoogte gebracht van de status van De Losse Tand.

De tand van mijn dochter zit dus los. Al behoorlijk los zelfs. De tijd begon dan ook te dringen. Er moest

een tandendoosje komen. Maar niet zomaar één. Hij moest de tandenfee wel waardig zijn. En die maakte ik. Hier vond ik de inspiratie en de papiertjes kwamen uiteraard uit Flow. Dan nog een stukje band, een klein lapje velours en een plukje fiberfill. Dat alles samen werd een mooi doosje.

En nu wachten tot de tand er uit gaat. Wij zijn klaar voor de tandenfee.

Mooie magneetjes

Een mooie meisjeskamer verdient mooie versiersels. Dat vindt mijn dochter ook. Dus hing zij teken- en kleurkunstwerken op. Met plakband. Altijd. En overal. En ik peuterde de restjes er weer af als het kunstwerk was verplaatst of vervangen. Zij had dus iets nodig: een magneetbord. Met mooie magneetjes.

Dat is geregeld. De magneetborden zijn opgehangen. En de mooie magneetjes zijn gemaakt. Ook hier kwam Flow weer van pas. We zochten mooie plaatjes uit en knipten ze op maat. Zo eenvoudig en leuk om te doen.

Uitkijken naar een gezellig feestje

Mijn creatieve buurvrouw was zo lief om ook voor mij een kaartje te halen voor het dorpsfeest. Zij moest daarvoor in de rij staan. En de twee mannen voor haar zo lief aankijken dat zij een extra kaartje kochten. Het geld schoot zij voor. Ik was heel blij dat zij dit voor mij deed.

Ik wilde niet zomaar met het geld aankomen. Daarom maakte ik een klein portemonneetje voor haar (of haar dochter). En ik stempelde er een bedankkaartje bij op een stukje behang. Dat staat toch een stuk leuker, nietwaar?

Knippen en plakken

Een tijdje terug heb ik een letterbak gekocht. In de kringloopwinkel, voor €1,-. Hij was gewoon saai donkerbruin. Maar nu is hij wit met heel veel plaatjes! Heerlijk lang met dochterlief plaatjes gekozen uit Flow. Wat is dat toch een geweldig tijdschrift! Iedere keer een gevoel van klein geluk als hij door de brievenbus valt.

Daarna gemeten, geknipt en geplakt. Het was nog best een hele klus. En met de nodige discussie. Want mijn zes-jarige vond dat zij de plaatjes zelf kon meten en knippen. En daar was het dilemma geboren. Want ik wilde perfect passende plaatjes...

Maar nu is hij af. Hij moet alleen nog even opgehangen worden. We zijn trots op het resultaat. En eigenlijk vinden we het zonde om er iets in te zetten, want dan zie je plaatjes niet meer. Hmmm...