Wollig winterrokje

Even stil op blog-gebied. Maar dat is dan ook alles. Want verder heel druk. En gelukkig ook met de nieuwe lockmachine. Maar daarover morgen meer. Eerst dit wollige winterrokje. Op de gewone machine gemaakt. Want deze stof hoeft niet afgewerkt te worden. Wel zo makkelijk.

Ik ben eigenlijk altijd wel van 'als je iets nieuws hebt, trek je het meteen aan'. Maar dat is nu met het prachtige na-zomer-zonnetje niet aan de orde. Het is dat ik zo van dit weer houd, want anders zou ik het nog bijna jammer gaan vinden...

In Burda 10 van 2009 vond ik het patroontje. Heerlijk eenvoudig. Leek zo. Want mijn dochter heeft geen standaardmaat, blijkt. En eigenlijk had ik dat ook wel kunnen weten vanuit de ervaring met dit rokje. Ik had hem vrijwel helemaal elkaar zitten. Lekker stevig dubbel gestikt. Toen bleek dat hij te wijd was. En niet zo'n beetje. Dus geen mogelijkheid tot een beetje sjoemelen met een dikke legging of maillot eronder. En een stukje elastiek in de taille is met dit model en deze stof ook niet de bedoeling. Uithalen was geen optie. Want zie het garen maar eens terug te vinden in de wollige stof. Dus ik knipte de zijnaad eruit en stikte een nieuwe aan de rechterzijde. En de linkerzijde werd ook een stuk smaller gemaakt. Want de middennaad moest natuurlijk wel in het midden blijven. Het was dus alles of niets. Maar nu past hij. En daar gaat het om. En de bloem? Die maakte ik er extra bij, want dat staat zo vrolijk.

Stoelhoesjes

Er waren eens 3 prinsesjes. Zij woonden met de koning en koningin in een mooi paleis. Zij hadden bijna alles wat hun hartjes begeerden. Veel roze en glitter. Zoals dat hoort bij prinsesjes.

Op een dag besloot de koningin dat het paleis opgeknapt en opgeleukt moest worden. Zij liet een nieuwe vloer leggen, kocht een nieuwe pronkkast en verschoof de koninklijke meubels. Zo was het naar haar zin.

De 3 prinsesjes hadden elk een Ikea-troontje. Alledrie dezelfde. Het is dat prinsesjes natuurlijk nóóóóit ruzie maken, want anders zou daar nog wel eens verwarring over kunnen bestaan...

Toen de 3 prinsesjes bijna jarig waren had de koningin een lastige taak. Het bedenken van de geschenken. Wat zouden de 3 prinsesjes nou nog graag krijgen? Ieder een eigen troontje. De koningin vond een patroontje voor een passend hoesje voor de rugleuning van de troontjes. Zij knipte het uit en ging daarmee naar het arme naaistertje. Ze vroeg het arme naaistertje 3 hoesjes te maken. De koningin koos stof en applicaties en vroeg wat glitter en glimmers toe te voegen. Zo paste het mooi in het nieuwe paleislijke interieur.

Het arme naaistertje ging ijverig aan het werk. Niet alles verliep volgens plan. Het netjes borduren van de namen met kleine kraaltjes lukte maar niet. Dus de plannen werden wat aangepast en het arme naaistertje ging verder. Op de dag van het Grote Feest waren de hoesjes klaar.

Het arme naaistertje was ook uitgenodigd voor het Grote Feest. Zij gaf de hoesjes (met deze verjaardagsbroches en nog wat andere roze cadeautjes) aan de 3 prinsesjes. De prinsesjes waren blij met hun gepimpte troontjes. Het werd een hele fijne dag en iedereen leefde nog lang en gelukkig.

Een gelukkige huisvrouw

Hij is bezorgd! Mijn lockmachine. Vanmorgen, toen ik net wakker was, stond de pakketbezorger aan de deur. Normaalgesproken zou ik niet zo'n haast maken om in mijn badjas en met make-uprestjes naar de voordeur te komen. Maar nu...

Ik ben dus een gelukkig mens. Mijn lief sprak het vermoeden uit dat ik mij de rest van de dag niet meer zou aankleden. Maar dat ging helaas niet op. We hebben al kinderschoenen en cadeautjes gekocht. En we gaan zo op pad voor een mijlpaal voor mijn dochter: afzwemmen voor B!

Maar vanavond...dan maak ik eerst de stoelhoesjes af. En daarna zet ik mijn lockmachine aan. Oeh, ik heb er zin in!

Om het berichtje visueel op te vrolijken heb ik er een fotootje bij gedaan van het prachtige schaaltje dat ik kreeg op de woonbeurs. Alleen al het bemachtigen van dit schaaltje was een bezoek waard. Maar dat zou niet eerlijk zijn tegenover al het ander moois dat we hebben gezien....

Fijn van fimo

Druk met verschillende dingen. Maar niets helemaal af. Even wat minder tijd. Wel een heerlijk dagje Woonbeurs gehad dinsdag. Heerlijk geslenterd met deze lieve collega. Zoveel mooie dingen gezien. Zoveel inspiratie opgedaan. En bijna 'een tas voor het leven' gekocht. Nu op naar Flavourites Live!

Na het weerstaan van al het moois op de beurs, heb ik mezelf toch wat cadeau gedaan. Iets dat langer meegaat dan 'een tas voor het leven'. Een overlockmachine. Ik kan heel veel argumenten bedenken waarom dit een heel goede aanschaf is. Waarmee ik dan ook een poging heb gedaan mijn lief te overtuigen. Ik kan niet wachten tot de postbode hem bij me bezorgd. De tricot en jersey liggen al klaar!

Gisteren nog een paar bedels, knoopjes en kralen gemaakt van fimo-klei. Het hartje werd niet wat ik had bedoeld. Maar ach, ook dat heeft iets authentieks. Het prikken van de motiefjes gaf wel een leuk effect. En nu weer verder met de drie stoelhoesjes die komende zondag klaar moeten zijn.

Barbie en stoere gitaren

Er moest nog één pennenzakje gemaakt worden. Voor mijn ventje. Hij had de stof al uitgekozen. De stoere gitaren. Dit is het resultaat. En wat stopt hij er nu in? Alweer knikkers. En nog een paar andere 'schatten'.

De garderobe van Barbie moest verder uitgebreid worden. Hij was -zogezegd- wat eenzijdig. Rokjes zat. Maar topjes te weinig. Dat was dan duidelijk. Een topje voor Barbie dus.

Een doosje voor de tandenfee

Als je 6 bent zijn er een paar dingen heel belangrijk in het leven. Het krijgen van grote-mensen-tanden hoort daar zeker bij. Meerdere keren per dag worden wij op de hoogte gebracht van de status van De Losse Tand.

De tand van mijn dochter zit dus los. Al behoorlijk los zelfs. De tijd begon dan ook te dringen. Er moest

een tandendoosje komen. Maar niet zomaar één. Hij moest de tandenfee wel waardig zijn. En die maakte ik. Hier vond ik de inspiratie en de papiertjes kwamen uiteraard uit Flow. Dan nog een stukje band, een klein lapje velours en een plukje fiberfill. Dat alles samen werd een mooi doosje.

En nu wachten tot de tand er uit gaat. Wij zijn klaar voor de tandenfee.

Piepschuim plakken

Een poosje terug kocht ik letters van piepschuim. Met de bedoeling ze op te hangen in de kamer van mijn zoontje. Maar eerst moesten ze nog gedecoreerd worden. Dus ik schilderde ze grijs en beplakte ze met geel-geblokte stof. Zo passen ze mooi in zijn kamertje. De plek koos hij mee uit: boven zijn bed. En daar gaan we ze nu plakken.