Dagdromen

Zal ik? Of toch maar niet? En hoe zal ik dan? Wat moet ik allemaal weten? En wat wil ik dan precies?

Zoveel vragen. Maar ook heel leuk om erover na te denken en een voorstelling te maken van hoe het zou kunnen zijn: een eigen webwinkel of bedrijfje.

Deze week bezorgde de postbode 2 pakjes bij mij. 2 boeken. Besteld door mijn lief zonder dat ik ervan wist. Dat is nog eens lief! Ik wist het al: de beste is bij mij. * BIG smile *

Stempels maken

Er dwaalden al een poosje een paar gummen van de Hema door huis. Met een doel. Maar zonder de verdere voorwaarden. Het moesten stempels worden. Dat had ik al in november in de Zelfmaakspeciaal van 101 woonideeën gezien. Daar had Martine aan meegewerkt. Zij maakte deze uitleg.

De gummen waren dus geregeld. Het linosetje was wat er ontbrak. Maar dat werd eindelijk in orde gemaakt en inmiddels zijn de eerste 2 exemplaren klaar. Een bloem en een eikeltje. Dat laatste zet ik er maar even bij. Voor de zekerheid. Mijn dochter dacht dat het een boodschappenmandje was. Ai... Toch nog even oefenen misschien?

Tas voor mijn meisje

Ook mijn dochter kreeg een nieuwe tas. Voor naar school. Er zat een gat in de rugzak. En roze met prinsessen heeft afgedaan. Ik liet haar een paar voorbeelden zien. Zij koos de (ieniemini) Menina van Eloleo. Daar had ik zelf ook een voorkeur voor. Maar opdringen was niet nodig.

Bij de tutorial zag zij het tasje in de stof van Ikea. Toen wist zij in welke stof zij hem wilde: die van Ikea. Nog eventjes twijfelen welke dieren erop moesten: eekhoorn, vos, konijntjes, hertje.... En uiteindelijk een keuze gemaakt.

De maten van de tas werden behoorlijk aangepast. Want Eloleo zei het al: het tasje is 'mini, echt mini'.

Inmiddels is hij al een paar dagen in gebruik en goedgekeurd!

Stoere postmanbag

Geen Disney-rugzak meer hier in huis. Ik vond dat mijn ventje een stoere tas verdiende. Er lag al een poosje een tas van canvas in huis. Die vormde de basis. Ik haalde hem helemaal uit elkaar en:

• verkleinde hem
• verstevigde hem
• voerde hem (met de stippenstof van de klep)
• veranderde de klep
• en zette hem tot slot weer in elkaar

Het resultaat mag er wezen. Vinden mijn ventje en ik.

Ik had geluk. Hij wilde zelfs wel even poseren. Maar wiebelde eigenlijk iets te veel. En trok heel bijzondere gezichten. Zal ik maar zeggen. Ach ja...

Make-up tasje

Ik moet altijd diep graven in mijn sporttas om mijn mascara en lipgloss te vinden. Er zit wel een klein extra vakje aan de zijkant. Maar dat puilt uit met portemonnee, sleutels, kauwgom, euro's voor het kluisje en andere belangrijke kleine dingen. Dus dat ritsje gaat niet meer dicht. Gevolg: alles valt eruit en ik moet toch zoeken tussen de handdoeken, zwemkleding, sportschoenen enz. Niet handig.

Maar nu hoeft dat niet meer minder. Ik ken mezelf...sleutels ben ik altijd kwijt... Want ik maakte dit make-up tasje. Van vilt, satijn en kant. Met een stevige zwarte voering. En een hangertje van fimo.

Ik ben verliefd op het antieke kantje bij de rits. Het lijken wel van die leuke retro-bloemetjes.

Creatieve cadeautjes

Isa is het vriendinnetje van mijn dochter. En zij viert vandaag haar feestje. Dus cadeautjes-tijd! Ze houdt van tekenen, kleuren en knutselen. Zij krijgt:

• een etui 
• stiften (in de etui)
• een paar rolletjes met deco-tape
• een knutsel-scrap-pakket
• tattoo-pennen
• een Barbie-kleurboek
• een gehaakte ketting

Volgens mijn dochter: véél cadeautjes. Daar kun je wel mee verschijnen op een feestje! Ze hielp vrolijk met het uitzoeken van de stofjes voor de etui en bepaalde met grote zekerheid de kleur van de ketting:

N.: Isa houdt het meest van blauw. Een beetje lichtblauw. Maar ook weer niet zo héél licht.
M.: Aha...tja...deze misschien?   *ziet de afkeurende blik bij babyblauw garen en steekt een bol turqouise uit*
N.:  Ja! Die is precies goed!

De etui gaf een feel-good-gevoel. Veel eenvoudiger te maken dan ik dacht. Ik zag het prachtige voorbeeld van Oontje en ging vervolgens aan de slag met deze duidelijke uitleg. Alleen voor de rits koos ik mijn eigen manier. Sinds mijn naaimachine laatst hopeloos vastliep in de zelfklevende klitteband, geloof ik niet meer in naaien door plakkerige dingen...

Hou van hartjes; Happy Valentine

Ik hou van hartjes. Van de vorm. En van het 'lieve'. Ze zijn een beetje meisjesachtig. Wij hebben veel hartjes in huis.

Ik wens iedereen een fijne valentijnsdag!